Drogi Czytelniku

Znajdujesz się na blogu z poezją. Jest ona całkowicie mojego autorstwa, z tego też powodu zastrzegam sobie wszystkie prawa autorskie, jeśli chcesz czegoś użyć, prywatnie, czy komercyjnie, proszę, skontaktuj się najpierw ze mną.

Piszę od wielu lat, moje utwory zmieniały się wielokrotnie na przestrzeni tego czasu. Przechodziłam inspiracje różnymi stylami, epokami, czy wreszcie jednostkowymi autorami, nie powinno więc dziwić zetknięcie się z jakimiś ukłonami w przeróżne strony. Zdecydowałam się założyć do tego celu bloga, gdyż serwisy z poezją amatorską sprawiły na mnie wrażenie brutalnie masowych i nieprzejrzystych. Łatwo się tam zagubić, a ja potrzebuję własnego miejsca. Chciałabym z czasem umieścić tutaj to, z mojego archiwum, czym chciałabym móc się podzielić oraz być może zamieszczać również to, co powstaje na bieżąco. Zachęcam do komentowania, gdyż nic nie daje takiej satysfakcji, jak świadomość, że ktoś uznał, że skomentować warto, nawet jeśli niepochlebnie. Sam zachód wyrobienia sobie opinii na mój temat będzie dla mnie zaszczytem.

Zapraszam,

Schalenia

Szukaj na tym blogu

Boże drogi

Słońce! Boże drogi, gdybym w Ciebie 
przez chwilę choć krótką wierzyła znów,
to promień jeden zgubiony w niebie
by wydał się znakiem spełnienia snów!

W czarnej godzinie, gdy nie odbija

mi - ani światła, ani złudzenia,

pod głową zbitą stałaby szyja;

bez różnic, czy po- czy przy- twierdzenia.


Z buta kamyk odbity przypadkiem

nie sturlałby się miażdżąc Syzyfa,

lecz w oka mgnieniu jawił się stadkiem 

anegdot wnucząt “gdy droga krzywa”.


Litery zdarzeń oczy przez pryzmat

potwierdzeń znałyby, nim znaczenie

do nich dotrze, ściskając numizmat

targów z Charonem za przewiezienie.


Lód co się zbiera w zamrażalniku,

gdy psują uczuć termostat wdówki,

okazją do porządków w wyniku

by był nie trwoniąc całej lodówki.


Ta cisza, co teraz kryje Zmory

skrywałaby tylko prawdy pewne;

bez słojów drzewo całe jest z kory;

Dźwięk zbędny, by mówił, co jest drzewne.


I co krzywe nie byłoby jeszcze strome, 

a co wgięte nie jątrzyłoby ciętej rany.

Dlaczego więc to, co mi jest znajome

świat inny tworzy, niż Tobie znany?