Pokroiłam dziś świat na kawałki,
Stałam nieco, nawet trochę piłam,
Malowałam małe oczu płatki,
Kilka innych rzeczy też zrobiłam.
Gdyby ktoś mnie tylko obserwował,
Dziś akurat, tylko w ten jeden dzień,
To pomyślałby, że jestem zdrowa,
Że czasem chce się, kiedy indziej leń.
Może można nawet mnie polubić,
Sympatycznie spędzam dzień? Czy ja wiem?
Lecz naprawdę nie ma się czym chlubić,
Gdyż mam wady, pełno wad, ogłaszam wszem.
Lubić kogoś, to jest ciężka praca.
Mimo jego błędów i słabości.
Trochę to jest tak, jak leczyć kaca,
Czasem może jak złamanie kości.
Bardzo boli kimś rozczarowanie.
Tak, że mówisz sobie "Ja już nie chcę",
Sam sobie wychodzisz na spotkanie.
Dowiedz się, czy chcesz mnie znać. Ja nie chcę.
Drogi Czytelniku
Znajdujesz się na blogu z poezją. Jest ona całkowicie mojego autorstwa, z tego też powodu zastrzegam sobie wszystkie prawa autorskie, jeśli chcesz czegoś użyć, prywatnie, czy komercyjnie, proszę, skontaktuj się najpierw ze mną.
Piszę od wielu lat, moje utwory zmieniały się wielokrotnie na przestrzeni tego czasu. Przechodziłam inspiracje różnymi stylami, epokami, czy wreszcie jednostkowymi autorami, nie powinno więc dziwić zetknięcie się z jakimiś ukłonami w przeróżne strony. Zdecydowałam się założyć do tego celu bloga, gdyż serwisy z poezją amatorską sprawiły na mnie wrażenie brutalnie masowych i nieprzejrzystych. Łatwo się tam zagubić, a ja potrzebuję własnego miejsca. Chciałabym z czasem umieścić tutaj to, z mojego archiwum, czym chciałabym móc się podzielić oraz być może zamieszczać również to, co powstaje na bieżąco. Zachęcam do komentowania, gdyż nic nie daje takiej satysfakcji, jak świadomość, że ktoś uznał, że skomentować warto, nawet jeśli niepochlebnie. Sam zachód wyrobienia sobie opinii na mój temat będzie dla mnie zaszczytem.
Zapraszam,
Schalenia
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za Twoją opinię :)