Zabawa słowem, och słodka żonglerko,
Najwymowniejsza z subtelnych - poezjo.
Pomóż! Jakże ja umieć mam lusterko
życia napisać, całam jest amnezją.
W wielkim tańcu sensu, kimże być mogę?
Jam nie tancerz, gdy kroków wcale nie znam.
Parkietem? Chęć skrzydła trawi podłogę!
Wieszczko czasów, niczym jestem - u twych bram.
Ale pozwól podłodze na lot krótki...
Gdy szczęście swe rozbiła. Cenny kryształ
-skarb, o siebie samą roztłukła. Smutki
Ukryła, By ani jeden nie wyjrzał
Zniszczyć wolała niż by co dnia trutki
Go matowiły. Daj płakać ten kindżał.
Drogi Czytelniku
Znajdujesz się na blogu z poezją. Jest ona całkowicie mojego autorstwa, z tego też powodu zastrzegam sobie wszystkie prawa autorskie, jeśli chcesz czegoś użyć, prywatnie, czy komercyjnie, proszę, skontaktuj się najpierw ze mną.
Piszę od wielu lat, moje utwory zmieniały się wielokrotnie na przestrzeni tego czasu. Przechodziłam inspiracje różnymi stylami, epokami, czy wreszcie jednostkowymi autorami, nie powinno więc dziwić zetknięcie się z jakimiś ukłonami w przeróżne strony. Zdecydowałam się założyć do tego celu bloga, gdyż serwisy z poezją amatorską sprawiły na mnie wrażenie brutalnie masowych i nieprzejrzystych. Łatwo się tam zagubić, a ja potrzebuję własnego miejsca. Chciałabym z czasem umieścić tutaj to, z mojego archiwum, czym chciałabym móc się podzielić oraz być może zamieszczać również to, co powstaje na bieżąco. Zachęcam do komentowania, gdyż nic nie daje takiej satysfakcji, jak świadomość, że ktoś uznał, że skomentować warto, nawet jeśli niepochlebnie. Sam zachód wyrobienia sobie opinii na mój temat będzie dla mnie zaszczytem.
Zapraszam,
Schalenia
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za Twoją opinię :)