Uciekam, uciekam, siadam, ziewam,
Odpoczynek, lecz chwilkę, biegnę
dalej. Coś gonię, gdzieś dreptam
I nie wiem co celem - tak rzeknę.
Kiedy wieszam się i pranie współem
na jednym sznurze, to nachodzą mnie
myśli zgoła śmieszne. Nad ogółem
Społecznym rozkładam lupy i jest.
Tak, a tak. Widzę mazy i sadze,
widzę dym, słońce i słonia i dom.
Nie umyka nic a nic mej uwadze,
I płaczę - śmiech się toczy jak grom.
Mażę palcem policzki na zdjęciach,
Na których zatrzymałam chwilę czas,
POTEM puszczam czas znów, (cięcia
budżetowe nie przewidziały maz!)
i patrzę jak poruszony pada na ryj,
zadeptany przez gonitwy myśli i nóg.
Widzę pod lupą pętle wokół szyj
I za sznurki pociągam, jak BÓG, jak BÓG.
Umieram, ożywam, odrastam, zastygam,
Formy przybieram. Łapę siatką na motyle.
I nie będzie po mnie śladu... rzygam!
Wszystko móc, lecz móc przez chwilę...
Drogi Czytelniku
Znajdujesz się na blogu z poezją. Jest ona całkowicie mojego autorstwa, z tego też powodu zastrzegam sobie wszystkie prawa autorskie, jeśli chcesz czegoś użyć, prywatnie, czy komercyjnie, proszę, skontaktuj się najpierw ze mną.
Piszę od wielu lat, moje utwory zmieniały się wielokrotnie na przestrzeni tego czasu. Przechodziłam inspiracje różnymi stylami, epokami, czy wreszcie jednostkowymi autorami, nie powinno więc dziwić zetknięcie się z jakimiś ukłonami w przeróżne strony. Zdecydowałam się założyć do tego celu bloga, gdyż serwisy z poezją amatorską sprawiły na mnie wrażenie brutalnie masowych i nieprzejrzystych. Łatwo się tam zagubić, a ja potrzebuję własnego miejsca. Chciałabym z czasem umieścić tutaj to, z mojego archiwum, czym chciałabym móc się podzielić oraz być może zamieszczać również to, co powstaje na bieżąco. Zachęcam do komentowania, gdyż nic nie daje takiej satysfakcji, jak świadomość, że ktoś uznał, że skomentować warto, nawet jeśli niepochlebnie. Sam zachód wyrobienia sobie opinii na mój temat będzie dla mnie zaszczytem.
Zapraszam,
Schalenia
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za Twoją opinię :)